Cosmofobia de Lucía Etxebarria:
Da man de varios personaxes que se entrecruzan ao longo de toda a obra, cunha prosa máis depurada que nunca, Lucía Etebarría traza amores e destinos inmersos na máis próxima actualidade nunha novela áxil e directa chamada a converterse por méritos propios no berro colectivo de toda unha xeración, no certeiro retrato dunha nova sociedade máis plural, máis diversa. Na novela definitiva sobre unha nova época. A nosa.

Unha Lucía Etxebarria máis lúcida e madura, cun extraordinario oído para captar a linguaxe da rúa e a súa xa emblemática sensibilidade para as cotiás historias de amor, mergúllanos na vida dun dos barrios máis representativos de Madrid, Lavapiés, e debuxa un fresco vívido, real, intenso, das súas virtudes, problemas e inquietudes marcadas pola inmigración, a pluralidade étnica e a loita diaria, entre a modernidade e a miseria, por saír adiante.

Lucia Etxebarria, nunha entrevista en 2007 describe asi a súa obra:

“ É unha novela con personaxes de idades comprendidas entre os vinte e os sesenta anos, de todas as clases sociais e de diferentes etnias (africanos, árabes, suramericanos e españois). Pretende ser unha guía a través da paisaxe urbana do século XXI nun momento no que a narrativa española envórcase máis no pasado, posto que agora se se examina as listas dos libros máis vendidos as novelas sitúanse en tempos de Felipe II ou na Guerra Civil, cando non son rolos máis ou menos incribles sobre templarios. É o que eu chamo “novela histérica”, que nada ten que ver coa novela histórica, que adoita ser máis rigorosa na súa documentación.
Por que ese nome para un libro?
Porque todos os meus personaxes non atopan o seu lugar no mundo. Os inmigrantes porque sofren a marxinación e o desprezo, as fillas de inmigrantes porque a pesar de ser españolas segundo o seu carné de identidade a xente non deixa de velas como mouras ou como negras e teñen serios problemas para atopar traballo; os fashion victims porque carecen de acenos de identidade e búscanas en algo tan absurdo como as marcas de moda, a moza de barrio porque vén dunha contorna moi desestructurado no que a precariedade e a violencia doméstica son os seus únicos referentes.
De onde xurdiu a idea de escribir sobre Lavapiés?

Teño que deixar claro que o barrio podería ser o Raval en Barcelona, San Francisco en Bilbao ou A Alameda en Sevilla. En toda gran urbe existe un barrio de orixe humilde no que conviven grupos sociais moi diferentes: os do barrio “de toda a vida”, os inmigrantes e os bobos (bohemian bourgeois) que se van a vivir alí porque queren un aloxamento céntrico e barato. Todos estes grupos conviven pero non se mesturan, e conforman xa que logo unha sociedade multicultural pero non intercultural. Eu vivo en Lavapiés e non me resultaba nada difícil falar sobre este tema que creo necesario nun momento no que están ascendendo perigosamente os sentimentos de xenofobia. Non hai máis que ver as últimas afirmacións de Lle Pen.? “

Etxebarría de Atienza naceu en Bermeo (Biscaia) o 7 de decembro de 1966. A menor de sete irmáns, estudou nun colexio de monxas de Valencia tras o cal trasladouse a Madrid para licenciarse en Xornalismo. foi tradutora, promotora de discos, camareira, autora de guións cinematográficos (ha coescrito os guións das películas Amor, curiosidade, prozac e dúbidas, Sobrevivirei, A muller da miña vida e I love you baby), xefa de prensa, e colaboradora de diversos medios. A súa primeira novela foi unha biografía novelada sobre o cantante Kurt Cobain e a súa esposa Courtney Love (A historia de Kurt e Courtney: aguanta isto), á que seguirían éxitos comerciais como Amor, curiosidade, prozac e dúbidas, Beatriz e os corpos celestes (Premio Lucía Nadal 1998), Nós que non somos como as demais ou De todo o visible e o invisible (Premio Primavera 2001). A partir do 2000 Etxebarría trasladouse a Escocia, onde se dedicou ao ensino na Universidade de Aberdeen, institución que lle concedeu un doutoramento Honoris Causa. En 2004 obtivo o Premio Planeta de Novela pola obra Un milagre en equilibrio.

A súa obra adoita centrarse en personaxes femininos que buscan un espazo sentimental e emocional propio. Tanto na súa obra narrativa como ensayística (A Eva futura. A letra futura), a autora analiza o rol da muller na sociedade actual, o concepto de xénero e a sexualidade feminina desde unha perspectiva post-feminista que defende os dereitos e a nova figura da muller tanto a nivel social como literario.

 

http://www.lecturalia.com/libro/12272/cosmofobia

http://www.europapress.es/00273/20070515000502/lucia-etxebarria-escritora-realismo-pasa-literatura-infantil.html

http://www.lecturalia.com/autor/166/lucia-etxebarria

 

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s